17 March 2007
زخم ملتهب
نوزده سال از جنایت بی بدیل رژیم تازی عراق در حلبچه می گذرد. جنایتی که منجر به شهادت پنج هزار نفر از کردان ایران نژاد و
مجروحیت هزاران تن دیگر گشت. امسال، کفتار حسین و نوچه گانش در زیر خروار ها خاک بودند اما دولت های اروپایی و آمرکا به همراه رژیم های جعلی و استعمار ساخته تازی بدون هیچ گونه پاسخ گویی بر سر کار هستند. دولت آمریکا تنها چند ماه پیش از حمله اش به عراق در سال (2003) بود که به یاد آورد عراقی ها اینچنین جنایتی هم مرتکب شده اند و تا روز حمله، این واقعه را در بوق و کرنا کردند.
ما خواهان اقامه دعوای دولت ایران بر علیه دولت های آمریکا، انگلیس، آلمان و فرانسه به اتهام مشارکت در جنایت بر علیه بشریت هستیم
Silence Silence, Town in ash.
Life is not worth, a penny cash.
Listen to the river Flow.
Living of age urges glow
Eyes are open, looks still.
Noone breating, death is real.
Baby’s hand on mother’s breast.
His head hanging of his chest.
Someone smashed human rules.
Men at their works, dead as tools.
Pebbles of Stones, o’pebbles of stones.
Side by side with young men’s bones.
The grey clouds of Lasting sigh?
Covered the town and the sky.
All these graves line by line
Would bright sun, ever shine?
Farah Notash
12:00 Posted in ایران غربی | Permalink | Comments (0) | Email this

