ایران برتر از همه

صد سال است با پوتین‌ات روی سرنوشت من راه می‌روی
بیراه می‌روی!
گمراه می‌روی!

پوتین‌ات را دربیار، در سرزمین مقدس من
حتی اگر متولی مسجد
كه باید به تو هشدار داده باشد
«در این مكان با پوتین راه نروید»
چیزی به تو نگفته باشد

پوتین‌ات را دربیاور!
ما چكمه‌ها خورده‌ایم
و زیر پوتین‌ها لگد شده‌ایم
پدر بزرگ‌های ما دست‌هایشان زیر پوتین پدربزرگ‌هایتان
مادرانمان پایشان زیر پای پدرانتان
و پاهای برهنه ما زیر پوتین سنگین شما



صد سال است با پوتین روی سرنوشت من راه می‌روی
بیراه می‌روی!
گمراه می‌روی!

می‌گویم دریای خزر حوض خانه ماست
آن كه داستان «این سه زن» را نوشته بود گفته است
هر سه مرد گفتند: دریای خزر ( مازندران ) حوض خانه ماست
ما در این حوض، غروب را...
با چشم‌های مان قطره قطره نوشیدیم
و زیر نگاه‌های هیز سگ‌های نگهبان
برای شنا سراپا لباس پوشیدیم
و از تركمن‌صحرا تا آستارا
چشم‌انداز خزر ( مازندران ) را دیدیم

پوتین‌ات را دربیاور!
وقتی به حوض خانه ما پا می‌گذاری

ما دو برادر بودیم، تو برادر بزرگ‌تر
و سهم من همیشه كوچك‌تر بود
و تو هر روز برادری تازه می‌زایی
هر روز یكی از در تو می‌آید
اول برادری‌اش را با تو اثبات می‌كند،
بعد سهم‌اش را از من می‌گیرد
و هر روز سهم من كوچك‌تر می‌شود
هر روز مرا كوچك‌تر می‌كنی
مرا كه پابرهنه‌ام
و تو! با پوتینی بر پایت!

امروز برادر احمق من منفجر شد
تا شیاد‌ترین رفیق تو پیروز شود
پوتین ات را از روی پایم بردار

می‌خواهی كه بترسم از چكمه‌ها تا زیر پوتین تو له شوم
من از چكمه‌ها می‌ترسم، می‌ترسم، می‌ترسم
و او می‌ترسد از پابرهنه‌ها و پوتین تو را می‌خواهد
برای آن كه پا‌های برهنه را با پوتین تو له كند

با چكمه‌های آمریكایی
با پوتین‌های روسی
با پاهای برهنه ایرانی

سروده ای از نازلی احساس (معصومه مستشار(

چند روز اخیر برای نگارنده این تارنگار بد ترین روزهای همه این سال ها بود. گویی « اهریمن همه تن مرگ » هر آن چه در آستین داشته برای از پا در آوردنم بیرون کشیده است. آواری از شکست ها و سرخوردگی های شخصی ( بماند ) و ایدئولوژیک ( هم چون تجزیه ایران در دریای مازندران ) بر سرم فرود آمده تا روحیه آفندی و ایمانی را که هر پان ایرانیستی از آن برخوردار است به پایین ترین حد خود برساند، اما خوشبختانه هنوز این سخن را از سرور منوچهر یزدی به یادگار دارم که : « یک پان ایرانیست هیچ گاه نا امید نمی شود » . و در این روز های برزخی، نیایش مهر _ همو که دوستاران خود را هرگز فراموش نمی کند _ و خواندن « مهریشت » ورد صبح و شام ما شده است

ای میترا

 تو مارا یار باش

 ای میترا

 به تو دروغ نتوان گفت

 دشمنان مارا به بیم و هراس درافکن

 چون  تویی که می توانی نیروهاشان را بازستانی و درمانده شان سازی

ای میترا

این سرودهای مارا بشنو

 ستایش و عبادت مارا بپذیر

کام مارا روا کن

 فدیه و نیازمان را بپذیر و میان این جمع دوستار فرود آی

و اما بعد

پس از قضیه فاجعه بار دریای مازندران و فعالیت هایی که در این زمینه کردم ( همچون نوشتن نامه به دکتر احمدی نژاد، حضور در برابر نهاد ریاست جمهوری و...) ، در نوشتار پیشین، با کامنت یکی از میهن پرستان وظیفه شناس مواجه شدم که خبر از  « گل واژه » های خائنانه یک اصلاح طلب و یقه جر دادن هایش برای تجزیه ایران در روزنامه اعتماد می داد. با خواندن آن « لاو استوری»، دیگر حالم را نمی فهمیدم. چگونه ممکن است که کسی در پایتخت این سرزمین بتواند این جرات را به خود بدهد که در روزنامه رسمی این مملکت به تمامیت ارضی ایران بتازد. خوشبختانه هنوز آن قدر بی غیرت نشده ام که از کنار این خباثت ها به سادگی رد شوم، بنا بر این تصمیم گرفتم تا با حضور در روزی نامه اعتماد، برخی نکات را به صورت « فیزیکی » به ایشان گوش زد کنم. پس از تماس های متعدد مشخص شد که این فرد از اساتید دانشگاه تهران است و مطالب خود را به روزنامه ارسال می کند. جالب آن که هیچ یک از مسئولین روزی نامه نیز از ایشان خبری نداشتند !!! به هر حال به همراه یکی از دوستان، در روزنامه اعتماد حضور به هم رساندیم و یادآوری ها را به مشاور سردبیر کردیم. ایشان با اظهار تاسف از چاپ این مطلب، در خواست کرد که نقدی بر آن نوشتار بنویسیم اما حاضر نشد که  روزنامه اعتماد از ملت ایران عذر خواهی کند. دست آخر این که ما از جماعت اصلاح طلب سابق، هیچ انتظاری در زمینه حرکت در راستای منافع ملی نداریم

در همین رابطه

ننگ نامه ای به نام شرق

  نوشتارهایی در خصوص حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران

بیانیه ی حزب ملت ایران در خصوص حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران / جوانان پان ایرانیست کرمان

حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران /  نژادگان

بیانیه ی جبهه ملی در خصوص حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران / جوانان پان ایرانیست کرمان

بیانیه ی حزب پان ایرانیست در خصوص حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران / فرمان آریا

نوشتار دکتر ابراهیم میرانی در خصوص حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران / تریبون آزاد پان ایرانیست در خوزستان

نوشتار دکتر هوشنگ طالع و عبدالله مراد علی بیگی در خصوص حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران / آریا بوم

توضیح

چنان چه دیگر هم میهنان نوشتار یا بیانیه ای در خصوص حق پنجاه درصدی ایران در دریای مازندران در تارنگارشان گذاشته اند، اعلام کنند تا پیوندشان در این جا قرار گیرد

بیانیه ی جنبش دانش آموزی ایران اسلامی در خصوص حق 50 درصدی ایران در دریای مازندران

در بخشی از این بیانیه چنین آمده است

طبیعی است که دانش آموزان ایران اسلامی عموما و اعضای جنبش دانش آموزی خصوصا نسبت به حقوق حقه ایران اسلامی هیچگونه گذشتی نخواهند داشت و به هیچیک از قدرت ها باج نخواهند داد. انتظار می رود که مسئولان محترم جمهوری اسلامی نیز حقوق این ملت را با همه توان حفظ نمایند و به هیچ وجه مخالف قراردادهای بین المللی و موثق معتبر تصمیمی گرفته نشود. اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان انتظار دارند که منافع ملی همه کشورهای حاشیه دریای خزر به صورتی عادلانه حفظ شود و از منابع موجود همچون گاز و نفت سرشاری که در فلات قاره های کشورها به عنوان موهبتی الهی وجود دارد، همگان برخوردار شوند.

انتظار می رود که دیگر کشورها به قوانین بین المللی متعهد باشند و در اکتشاف و حفر چاه های گاز و نفت به صورت مستقل تصمیم بگیرند و تاسیسات و تجهیزاتی که بر خلاف قواعد بین المللی نصب شده برچیده شود وکلیه کشورهای حاضر بر اساس موازین پذیرفته شده بین المللی عمل نمایند

وطن يعنی همه آب و همه خاک
وطن يعنی همه عشق و همه پاک

آب های سرزمینی یک کشور همانند خاک آن سرزمین، بخشی از کشور و متعلق به آن ملت است. حقوق مکتسبه و منافع نیز، برای یک ملت درست به مانند آب و خاک یک سرزمین است و بذل و بخشش آن به بیگانگان، خیانتی بزرگ محسوب می شود

تا چند روز دیگر ( 24 مهر ماه ) اجلاس سران کشورهای حوزه دریای مازندران در تهران برگذار می شود. خبرهای بسیار تاسف انگیزی مبنی بر امضای موافقت نامه رژیم حقوقی جدید دریای مازندران و کاهش سهم پنجاه درصدی ایران به سیزده درصد به گوش می رسد. دکتر احمدی نژاد نیز در پیام شادباش عید فطر به سران این کشورها، دریای مازندران را دریای صلح و دوستی خواند  _* بنگرید به سخنان شاه، هنگامی که قصد داشت بحرین را به بیگانگان واگذار کند

به موجب قرارداد 1940 بین ایران و شوروی، هر دو کشور در دریای مازندران دارای سهم مساوی پنجاه درصد در تمامی منابع آن هستند. و نیز در این قرارداد دریای مازندران بارها و به طور مکرر دریای « ایران و شوروی » خوانده شده است. اما آیا پس از فروپاشی شوروی هم، این قرارداد بر پایه ی حقوق بین الملل قابل پذیرش و معتبر می باشد؟ پاسخ این پرسش مثبت است. بر پایه ی بند الف ماده 34 « کنوانسیون وین در مورد جانشینی کشورها بر معاهدات » _ که عین آن در ادامه خواهد آمد _ کشورهای تازه استقلال یافته ملزم به پذیرش این قرارداد می باشند. این نکته ای است که هیچ گاه از سوی کار به دستان جمهوری اسلامی پیگیری نشد. دو دولت پیشین نیز هرچند که در خصوص امضای موافقت نامه جدید وقت کشی می کردند، اما هیچ گاه ادعایی مبنی بر سهم پنجاه درصدی بر پایه قرارداد 1940 نیز نکردند و درخاست تنها بیست درصد از دریای مازندران را داشتند

اکنون نه تها بر دوستان هم اندیش بلکه بر همه ایرانیان واجب است تا به هر وسیله که در دست دارند، به این تصمیم احتمالی اعتراض و مانع از انجام این خیانت شوند. توجه داشته باشید که در صورت وقوع فاجعه، سهل انگاری و بی توجهی ما نیز، در کنار خیانت کار به دستان در تاریخ ثبت خواهد شد

پیوست

عهدنامه 1978 وین در مورد جانشینی کشورها بر معاهدات

هر بخش یا بخش هایی از سرزمین کشوری برای تشکیل یک یا چند کشور، جدا شوند، اعم از این که کشور پیشین به موجودیت خود ادامه دهد یا ندهد

الف _ هر معاهده ای که در زمان جانشینی کشورها و در رابطه با کل سرزمین کشور پیشین لازم الاجرا باشد، لازم الاجرا بودن آن نسبت به هر کشور جانشینی که به این طریق تشکیل یافته، استمرار خواهد یافت

برپایه قراردادهای 1921 (مودت ) و 1940 ( بحر پیمایی ) میان ایران واتحاد شوروی ، ایران دارای حاکمیت و مالکیت خدشه ناپذیرو پا برجا برپنجاه ( 50 ) در صدازدریای مازندران می باشد ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍. هرگونه گذشت ازحق مالکیت و حاکمیت پنجاه در صدی ایران بر دریای مازندران ( بحر خزر ) ، در حکم تجزیه ی ایران است

به زودی نوشتاری در باره این قراردارها و حق پنجاه درصدی ایران