ایران برتر از همه

سرلشگر خلبان عباس بابایی در سال 1329 در شهرستان قزوين ديده به جهان گشود. دوره ابتدایی را در دبستان دهخدا و دوره متوسطه را در دبيرستان نظام وفا قزوين گذراند. در سال 1348 در حالي كه در رشته پزشكی پذيرفته شده بود،‌ داوطلب تحصيل در دانشكده خلبانی نيروی هوایی ارتش شد.پس از گذراندن دوره آموزشی مقدماتی خلبانی، جهت تكميل دوره به كشور آمريكا اعزام گرديد. در اين مدت، دوره آموزشی خلبانی هواپيمای شكاري را با موفقيت به پايان رساند و پس از بازگشت به ايران، در سال 1351، با درجه ستوان دومی در پايگاه هوايی دزفول مشغول به خدمت شد. همزمان با ورود هواپيماهای پيشرفته F14 به نيروي هوايی، شهيد بابايی در دهم آبان ماه 1355، براي پرواز با اين هواپيما انتخاب شد و به پايگاه هوايی اصفهان انتقال يافت . شهيد سرلشگر عباس بابايی در هفتم امردادماه 1360 از درجه سروانی به سرهنگ دوم ارتقا پيدا كرد و به فرماندهی پايگاه هشتم اصفهان برگزيده شد.وی در نهم آذرماه 1362، ضمن ترفيع به درجه سرهنگ تمامی، به سمت معاونت عمليات فرماندهی نيروی هوايی منصوب گرديد و به ستاد فرماندهي در تهران عزيمت كرد.سرانجام در تاريخ هشتم ارديبهشت ماه 1366 به درجه سرتيپی مفتخر شد و در مردادماه سال 1366 در حين عمليات برون مرزی به شهادت رسيد
شهيد سرلشگر خلبان عباس بابايی در هنگام شهادت 37 سال داشت. از او يك فرزند دختر به نام سُلما و دو فرزند پسر به نام‌هاي حسين و محمد به يادگار مانده است 

در سال ( 1331 ) داوود منشی زاده رهبر حزب دست راستی و نژاد گرای سومکا به زندان افتاد. ماموران در خانه وی تعداد زیادی ساتور، نارنجک دستی و... یافتند. ماموران پس از آن برای بستن دفتر حزب که در بین خود هموندان حزب موسوم به خانه سیاه بود به آن جا رفتند . در همین حین، هنگامی که ماموران قصد برداشتن درفش حزبی را از سردر خانه سیاه داشتند دو تن از هموندان سوکا درفش سرخ سیمرغ نشان را کنده و در آتش انداختند تا به گفته خودشان : دست نحس ماموران مصدق به این درفش مقدس نخورد. پس از کودتا و آزادی فعالیت سومکا، سومکایی ها هر ساله این روز را در مراسمی با نام خشم پرچم جشن می گرفتند. یادآور می شود سومکا از آغاز نهضت ملی شدن صنعت نفت تا سال 1331 هوادار آن و از سال 31 تا وقوع کودتای 28 امرداد جزو  مخالفان دولت دکتر مصدق بود. در زیر تصاویری از مراسم خشم پرچم، بریده ای از روزنامه سومکا و سخنرانی منشی زاده را در 28 امرداد می بینید

برای یافتن آگاهی های بیشتر از سومکا نگاه کنید

بین خودمان باشد... به نظر تو در ادامه حل مسئله بحرین، آیا ما به مملکتمان خیانت می کنیم؟ یا آن طور که بسیاری کسان در اقصی نقاط جهان گفته اند، در مرز به دست آوردن موفقیتی بزرگ هستیم

محمد رضا شاه خطاب یه اسد الله علم

در فاجعه جدایی بحرین، بزرگی خیانتی که به ملت ایران شد آن چنان بود که کوشش های میهن پرستانه گروهی اندک در این میان، دیده نشد. در کنار ملت ایران _ به طور اعم _  که از زخم خنجری که بر گرده اش زده بودند به خود می پیچید، بودند گروه های مشخص سیاسی که تاب این خیانت را نیاورده و آن گونه که خود می دانستند و در توانشان بود دست به اعتراض زدند. از این میان می توان به حزب پان ایرانیست و حزب ملت ایران اشاره کرد. این تارنگار قصد دارد در کنار بازگویی خیانت ها، به این کوشش ها نیز بپردازد. از این رو در نوشتارهای جداگانه به بررسی اقدامات حزب پان ایرانیست و حزب ملت ایران ودیگر فرزندان این سرزمین از هر دسته و مرامی که باشند در برابر جدایی غیر قانونی بحرین بپردازد. لازم به گفتن نیست، به اعتقاد نگارنده، بحرین هنوز جزء جدایی ناپذیر خاک ایران است که به اشغال مشتی شیوخ پا برهنه در آمده است

نوشتار زیر فشرده ای است از کوشش های گروه پارلمانی حزب پان ایرانیست که در مجلس شورای ملی در برابر جدایی بحرین صورت گرفت. این نوشتار برگرفته از جزوه ( حقایقی در باره ماجرای جدایی بحرین ) نوشته دکتر هوشنگ طالع از هموندان حزب پان ایرانیست و هموند آن زمان گروه پارلمانی حزب در مجلس شورای ملی می باشد

 با اطاع از جلسه علنی مجلس شورای ملی در روز نهم فروردین  ، بررسی های گروه پارلمانی حزب پان ایرانیست در زمینه واکنش گروه در برابر مساله بحرین آغاز شد. بدین منظور گروه پارلمانی مقرر داشت تا یک گروه کاری متشکل از آقایان دکتر محمد رضا عاملی تهرانی و دکتر هوشنگ طالع، ضمن پی گیری مسائل، پیشنهاد راهبرد گروه پارلمانی در این مورد و پیش نویس متن خطابه ی گروه پارلمانی پان ایرانیست را برای جلسه مزبور، آماده کند

 حدود ساعت ده بامداد روز هفتم فروردین ماه ( 1349 ) ، نسخه ای از گزارش آقای اردشیر زاهدی که قرار بود روز نهم فروردین ماه در جلسه علنی مجلس شورای ملی خوانده شود، به وسیله ی یکی از یاران هم اندیش که در آن زمان کارمند وزارت امور خارجه بود، در اختیار گروه پارلمانی قرار گرفت

با دریافت گزارش گروه پارلمانی پان ایرانیست تشکیل جلسه فوق العاده داد. پس از بحث و بررسی، قرار شد که گروه کاری با توجه به گزارش وزیر امور خارجه، در متن پیش نویس خطابه، تغییرات مناسب را داده و آن را تا حداکثر تا ساعت بیست و یک همان روز برای تایید به گروه پارلمانی ارائه کند

  گروه کاری پس از بررسی ژرف تر و با در نظر گرفتن نظرات همه اعضا، به این نتیجه رسید که هر کدام به صورت جداگانه متن خطابه را تهیه کرده و در جلسه ای که در ساعت ( 17 ) به این منظور برگزار خواهد شد دو متن را با یک دیگر تلفیق نماید

در ساعت مقرر گروه کاری تشکیل جلسه داد. هر دو متن خوانده شد و با توجه به همسانی های بسیار، قرار شد که نوشته های مزبور از سوی دکتر عاملی تلفیق شده و خطابه ی تلفیقی در جلسه گروه پارلمانی مطرح شود

 متن تلفیقی در نشست گروه پارلمانی مورد بحث و بررسی قرار گرفت و با اندک تغییرات عبارتی تصویب شد....ک

 در جلسه ساعت ( 21 ) روز ( 8 ) فروردین ( 1349 ) متن استیضاح تهیه شده به وسیله گروه کاری خوانده شد و مورد تصویب قرار گرفت

قرار شد که ساعت پنج بامداد روز نهم فروردین ماه، همگی در خانه دکتر فضل الله صدر گرد آمده و دسته جمعی به مجلس بروند

پس از حضور در خانه دکتر صدر قرار شد که هر کدام از روی متن استیضاح تعدادی نسخه بردارند تا در صورت ممانعت از طرح استیضاح از تریبون مجلس شورای ملی، نسخه های در اختیار نمایندگان جراید و نیز پاره از نمایندگان گذارده شود ... ک

 حدود ساعت شش و چهل و پنج دقیقه گروه پارلمانی پان ایرانیست در مجلس حضور یافت و همگی بر روی تابلو برای ایراد سخنرانی ثبت نام کردند

پیش از آغاز جلسه رییس مجلس رییسان فراکسیون ها را به اتاق خود فرا خواند و به آنان اطلاع داد که وی تصمیم گرفته است که پس از سخنان نماینده دولت تنها رییسان گروه های پارلمانی به ابراز نظرات گروه بپردازند

در شانزدهم امرداد ماه علیرضا نوری زاده را در شبکه ماهواره ای کانال یک دیدم که مشغول لجن پراکنی در مورد بحرین بود. البته از نوری زاده  که یک سرش در آخور انگلستان است و یک سرش در آخور کشورهای عربی و جیره و مواجب خود را از ضد ایرانی ترین رسانه های عربی همچون روزنامه های السیاسه کویت و الشرق الاوسط و تلوزیون الجزیره دریافت می کند انتظاری جز این نمی رود. ایشان در حمایت از جدایی بحرین مدعی شد 

شاه در آن زمان می توانست با فرستادن دو کشتی بحرین را تصرف کند اما در آن صورت همه دنیا به مقابله با ایران بر می خواست ولی در عوض بحرین،  شاه جزایر سه گانه را گرفت که از نظر استراتژیک در موقعیتی بهتر از بحرین بود و نفت جزیره ابو موسی صد برابر نفت بحرین است. ایران در طول صد و پنجاه سال هیچ رابطه ای با بحرین نداشت ولی با این کار درهای بحرین به روی ایران گشوده شد و حاکم بحرین شد عبد و عبید ایران

نخست – این ادعای مسخره که در صورت باز پس گیری بحرین همه دنیا با ایران دشمن می شود و با زور نمی شد آنجارا پس گرفت و ... را شاه هم نموده بود. شاه طی سفری به دهلی نو در چهاردهم دی ماه ( 1347 ) در جواب خبرنگاری گفته بود :  ایران پیوسته به این سیاست خود دلبستگی داشته که هرگر برای به دست آوردن اراضی و امتیازات ارضی، علی رغم تمایلات مردم آن سامان، به زور متوسل نشود... همچنین فرموده بودند : امروزه دنیا نمی پذیر که ما برای گرفتن بحرین به آنجا لشگر کشی کنیم. البته جواب ایشان را دکتر ناصر انقطاع به بهترین شکل دادند : چه طور دنیا می پذیرد که به ظفاّر لشگر کشی کنید ولی دفاع از تمامیت ارضی خود را نمی پذیرد؟ آغای نوری زاده شما که نظر جهانیان را در مورد باز پس گیری بحرین ملاک می دانی اگر نظر جامعه جهانی بر این باشد که شما همسر گرامی ات را برای نزدیکی در اختیار دیگران بگزاری آیا این کار را خواهی کرد؟ اصولا نظر جامعه جهانی در خصوص مسائل داخلی ما چه اعتباری دارد

دوم – این ادعا که جزایر سه گانه در عوض بحرین گرفته شد. نخست باید دانست که ما چیزی به نام جزایر سه گانه نداریم بلکه جزایر جزایر چهار گانه است که یکی از آن ها فعلا تحت اشغال دزدان دریایی است. سه جزیره تنب کوچک و بزرگ و ابوموسی جزیی از خاک ایران بودند که پس گرفته شد و بحرین هم جزیی از خاک ایران بود و هست که باید پس گرفته می شد که نشد و در این میان هیچ عوض و بدلی رخ نداد. ما چیز جدیدی به دست نیاوردیم که بابتش قرار باشد بحرین را بدهیم. بر پایه تصویب نامه هیئت وزیران جزیره بحرین به عنوان استان چهاردهم ایران شناخته شده بود و دو کرسی نمایندگی نیز در مجلس شورای ملی به طور نمادین داشت

حتی خود شاه نیز از خیانت کثیفش به ملت ایران به خوبی آگاه بود. او در بیستم بهمن ماه ( 1348 ) به اسدالله علم می گوید : بین خودمان باشد ... به نظر تودر ادامه حل مسئله بحرین، آیا ما به مملکتمان خیانت می کنیم؟ آری عذاب وجدان فکر خائنین را رها نمی کند

آغای نوری زاده،  شرافتت را به چند فروختی

برای دیدن اوج نان به نرخ روز خوری این فرد نگاه کنید

هیچ چیزی در این دنیا بدون پرداخت هزینه به دست نمی آید. این اصلی است پذیرفته شده و بر این پایه ما ایرانی ها نباید انتظار داشته باشیم فن آوری هسته ای را بدون پرداخت هزینه ای به دست آوریم. خانم ها آقایان، ما در یک جنگیم. جنگی بزرگ با" نظام سلطه ". جنگی برای بدست آوردن حقوق خود که پیروزی در آن امنیت، سربلندی و پیشرفت میهن مارا در آینده تضمین می کند. اما پیروزی در جنگ ایثار می خواهد. برای پیروزی باید زحمت کشید و سختی ها را تحمل کرد. نیاکان ما در درازای هزاران سال بارها و بارها برای پیروزی جان خود را دادند. اما خبر خوب این است : این بار، ما برای پیروزی باید بنزین بدهیم

 سهمیه بندی بنزین در همین راستا است که شوربختانه اجرای آن، نق زدن های همیشگی را در پی  داشت. آن چیزی که در این میان گم شد تنها لحظه ای فکر کردن به منافع ملی بود. به راستی کمی کاستن از سفرهای غیر ضروری این چنین سخت است؟ آیا به دستاورد بزرگ تحمل این سختی ها نمی اندیشیم؟

خوشایند آمریکا باشد یا نباشد : انرژی هسته ای ، حق مقدس ما است