ایران برتر از همه

سرودی از مانی در ستایش زروان – خدای زمان بی کرانه -  ترجمه دکتر ایرج وامقی

تو ستایش را ارزانی هستی

ای پدر کرفه گر، ای نیای ازلی

ستوده ای تو، ای بغ کرفه کار

...

ای مهربان، مهربانی کن

و به ما بیاموز چهر خود را

پیکر ارجمندی که انتظار داریم

به تابان بر ما

پرتوی خویش را چشمه سار، جاودان و باد زندگی بخش

و توانا کن زادگان مارا

در مورد جشن مهرگان شرح و توضییح آن چنان گسترده است که فضای یک وبلاگ نوشتن آن را بر نمی تابد

 امسال برای نخستین بار تصمیم گرفتم تا این جشن را به گونه باستانی اش _ در حد توان _ برگزار نمایم و این نوشتار نیز در حقیقت بازتاب این تصمیم و درخواست از هم میهنان است برای انجام این رسم نیکوی نیاکانی چرا که مهرگان پس از نوروز بزرگ ترین جشن ایرانیان است و در دوره های پیش ساسانی، هم تای نوروز و حتی پر ارج تراز آن بوده به گونه ای که در زمان پادشاهی اردشیر دوم و اردشیر سوم هخامنشی که گرایش به آیین مهر دوباره فزونی گرفت، ماه مهر و به طور اخص روز مهر از ماه مهر که جشن مهرگان باشد، آغاز سال نوی ایرانی شد

خوشبختانه این گونه جشن های ملی در بنیادهایی در سراسر ایران نیز جشن گرفته می شود که به عنوان نمونه می توان از بنیاد نیشابور نام برد ولی شرکت در این مراسم منافاتی با برگزاری شخصی آن ندارد چرا که مد نظر ما بیشتر بر پایی خوان مهرگانی، هم چون سفره هفت سین نوروز است در منازل یا حتا اتاق شخصی دوستان

خوان مهرگانی

مهرگان نیز همانند نوروز، خوان و سفره ای دارد که با تشریفات و مقررات خاصی چیده می شود. آن چه در این خوان باید نهاده شود عبارتند از

ترنج ، شکر ، عناب ، سیب و انار ، خوشه انگور سپید ، هفت شاخه از هفت گیاه که می تواند هفت دسته ریحان یا هر سبزی دیگر باشد ، نان گرد و کوچک ، اسپند ، شیر ، آویشن

زرتشتیان متاخر آویشن را همراه سکه در کاسه ای آب می ریختند تا بوی خوشی دهد و در بامداد مهرگان بدن خود را به روغن آغشته می کردند که شوند ( دلیل ) آن به درستی مشخص نیست. رسم نیکوی دیگر خواندن مهر یشت و خورشید یشت است از اوستا در این روز

با شاد باش پیشاپیش به مناسبت فرا رسید مهرگان به همه هم میهنان، به ویژه دوستان هم رزم مان در مکتب پان ایرانیسم

تقدیم به شهدای هشت سال دفاع مقدس

 به نزد که جویی همی دستگاه

برهنه سپهبد برهنه سپاه

به نانی تو سیری و هم گرسنه

نه پیل و نه تخت و نه بار بنه

به ایران تو را زندگانی بس است

که تاج و نگین بهر دیگر کس است

جهان گر به اندازه جویی همی

سخن بر گزافه نگویی همی

جهانی مکن پر زنفرین خویش

مشو بد گمان اندر آیین خویش

اعلامیه های  شماره یک و هفت ستاد ارتش عراق در روزهای نخست جنگ اعلام داشتند

ارتش قهرمان ما ( جیشنا الباسل ) وارد خاک ایرانیان ملعون شده است تا درسی به < مغ > ها داده و سرزمین غصب شده اعراب را آزاد کند

کفتار حسین در سوم مهر ماه 1359 یعنی سه روز پس از آفند به ایران گفت

این جنگ، جنگ سرنوشت امت عرب است... سال ها است که ما آن را تدارک دیده ایم... هزار و چهار صد سال پس از قادسیه، دشمن عجم از اراضی عرب بیرون رانده می شود و گوشمال سختی می بیند

کفتار حسین در یک نشست مطبوعاتی در نوزدهم آبان 1359 گفت

حقوق و مرزهای ما روشن است. حاکمیت ما نسبت به سرزمین های عربی غصب شده روشن است. اکنون لازم است که ایران بگوید که مرزهایش کجاست و نقشه ایران در کجا قرار دارد

کفتار حسین دربیست و دوم آبان ماه 1359 در مصاحبه ای اعلام کرد

ما از وضع خود و نتایج حاصله راضی هستیم و حساب هایمان درست از آب درآمد... ما از تجزیه و انهدام ایران ناراحت نمی شویم و صریحاً اعلام می داریم، در شرایطی که این کشور دشمنی بورزد، هرفرد عراقی و شاید عرب، مایل به تقسیم ایران و خرابی آن خواهد بود

ما در جنگ دوستان و دشمنانمان را شناخته ایم

امام خمینی

چهارشنبه شب (14شهریورماه) و در جریان پخش اخبار ساعت 21 شبکه اول سیما، «سردار روزبهانی»، رئیس پلیس مبارزه با مفاسد اجتماعی ناجا، در حالی که مشغول مصاحبه درباره انتقال و قاچاق زنان ودختران ایرانی به کشورهای حاشیه خلیج فارس بود، به جای نام «خلیج فارس»، یک بار عنوان «خلیج» و بار دیگر عنوان جعلی «خلیج عربی» را به کار برد

آن چه مسلم است این خیانت بزرگ به هیچ وجه سهوی و از روی اشتباه نبوده است. چگونه ممکن است کسی به اشتباه یک بار خلیج فارس را خلیج بنامد و بار دیگر خلیج عربی ؟ و تازه چگونه است که رسانه به اصطلاح ملی ما هم این مصاحبه را که زنده هم نیست پخش می کند ؟ به نظر می رسد دست هایی در کار است تا به خیال خودشان با باج دادن به کشورهای عربی از این دشمنان ایران یک متحد بسازند و پیش از این نیز در همین راستا اقدام به تعطیلی و تصمیم به تخریب آرامگاه پیروز نهاوندی گرفتند. جمهوری اسلامی باید بداند دشمنی با ایران و ایرانی اقتضای طبیعت تازیان است و با هیچ باجی نمی توان از آن ها دوست ساخت. فرمایشات گرانقدر بنیانگذار انقلاب در این مورد ره گشاست. مگر دشمنی این جانوران را در جنگ ندیدید و اکنون در این خیال خامید که در جنگی دیگر این ها دوست ایران باشند؟ زهی خیال باطل. این خبر آن چنان دردناک و سهمگین بود که در این مدت توان فکر کردن و سخن گفتن را از من گرفته بود. به راستی چه می توان گفت. آقایان بدانند این دست مسایل از خط قرمز های ملت ایران است

در مورد روزنامه های پان ایرانیستی که در پست پیشین به نمایش درآمد گفتن نکاتی لازم است. نخست این که روزنامه ساسانی، نخستین روزنامه مکتب پان ایرانیسم پیش از تقسیم به شاخه های گوناگون است و از این رو جالب توجه است. شاید به همین شوند باشد که نام هیچ یک از نویسندگان آن ذکر نمی شد. دیگری روزنامه ندای پان ایرانیسم است که ارگان حزب پان ایرانیست در اوایل دهه سی خورشیدی بود و روزنامه آپادانا که ارگان حزب ملت ایران بر بنیاد پان ایرانیسم است

اما نکته جالب در این روزنامه ها – که در واقع سرچشمه و منبع نخست مکتب پان ایرانیسم است – در این است که تمامی آن ها به ویژه ساسانی آکنده از نوشتارهای نژاد باورانه است. در این روزنامه ها به ویژه آفند به جهودان و تازیان بسیار به چشم می خورد. حال مشخص نیست آن دسته از افرادی که کوشش در جا انداختن پان ایرانیسم به عنوان یک نهضت غیر نژاد باور می باشد سندشان چیست

به مناسبت فرخنده روز بنیاد پان ایرانیسم، فرتور روزنامه های پان ایرانیستی تقدیم می شود