ایران برتر از همه

حجم اخبار بد بر علیه منافع ملی و تمامیت سرزمینی ایران این روزها آن چنان گسترده شده که به جرات می توانم بگویم در 25 سال عمرم هرگز بیننده آن نبودم و تنها مورد مشابه را در کتاب های تاریخ مربوط به قاجار خوانده ام

کوتاهی در خصوص حق 50 درصدی ایران در دریای مازندران، زمزه های ساخت و پاخت در خصوص تغییراتی در قرارداد الجزایر و مرز ایران در اروندرود که با سفر هیات عراقی به ایران قوت گرفت، بی تفاوتی نسبت به نام خلیج فارس و... همه و همه نوستالوژی گلستان و ترکمان چای و آخال را در انسان زنده می کند. گویی به عصر قجر برگشه ایم و یا قجرهایی دیگر به زمان ما آمده اند

اما نمی شود به عهد قجر ( یا عصر حجر ) بازگشت و میرزا آقاخان نوری نداشت. منوچهر خان متکی گویا قصد دارد گوی سبقت را از سلف خود برباید. گمان می کنم با گفتن جملاتی به این مضمون نیز تا حد زیادی موفق شده است

آن ها که دم از سهم 50 درصدی ایران در دریای مازندران می زنند دشمنان ملت ایران هستند

نمردیم و معنی دشمنی را نیز فهمیدیم. به جناب متکی این نوید را می دهیم که تاریخ دشمنان ملت ایران را به خوبی مشخص خواهد کرد. هرچند که همین امروز نیز بر همگان روشن است

: بار دیگر اعلام می کنیم

قراردادهای 1920 و 1941 ایران و شوروی و قرارداد الجزایر تنها قراردادهای معتبر از نظر ملت ایران است و هرگونه توافقی بر خلاف مفاد این 3 قرارداد بی اعتبار است